Πηγή : www.winekingdom.gr

Το ενδιαφέρον μας για το κρασί έμελλε να είναι μόνο η αρχή σε ένα ιδιαίτερο μονοπάτι, όπου για να προχωρήσεις πρέπει να ταΐσεις το μυθικό τερατάκι με ακόμα περισσότερα. Όπως όλες οι μεγάλες αγάπες, έτσι και αυτή περνάει από το στομάχι!

Πηγή: http://www.krasiagr.com/

Από τον Ιανουάριο του 2016 η ελληνική κυβέρνηση προχώρησε στην επιβολή φόρου στο κρασί σαν αντιστάθμισμα στην μη φορολόγηση της ιδιωτικής παιδείας. Οι αντιδράσεις υπήρξαν πολλές και σφοδρές από όλους τους εμπλεκομένους στο κύκλωμα: αμπέλι, κρασί, μεταποίηση, διακίνηση, κατανάλωση. Η κριτική έναντι αυτής της απόφασης στηρίχθηκε στην πεποίθηση ότι η φορολογία ενός τροφίμου θα πλήξει όχι μόνο τον πρωτογενή αλλά και τους δευτερογενή και τριτογενή τομέα αφού θα περιορίσει την κατανάλωση του προϊόντος. Επιπλέον υποστηρίχθηκε ότι σε καμία άλλη χώρα δεν έχει επιβληθεί Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης ( ΕΦΚ ) στο κρασί.


Η μελέτη της ιστορίας του κρασιού μπορεί να αναδείξει κι άλλες περιπτώσεις όπου το κρασί βρέθηκε αντιμέτωπο με την φορολόγηση, με την επιβολή των φόρων να πηγάζει κάθε φορά από την πολιτική αναγκαιότητα της εκάστοτε κυβερνώσας αρχής.

Πηγή : butcherandcorks.wordpress.com

Αμπελώνες Γιαννόπουλου στη Σπάρτη

Με τους αμπελώνες να βρίσκονται στις πλαγιές του Ταύγετου, στην ιστορική Σπάρτη, η ιστορία της οικογένειας Γιαννόπουλου ξεκινάει στις αρχές της δεκαετίας του 90, όταν ο Χρήστος Γιαννόπουλος ορμώμενος από το πάθος για το κρασί, αποφάσισε να ασχοληθεί με την αμπελουργία. Ο κόσμος αγάπησε το κρασί του, και οι ιδιόκτητοι αμπελώνες της οικογένειας ολοένα και μεγάλωναν. Στην πορεία της οικογένειας μπήκε και ο Βαγγέλης Γιαννόπουλος, γιος του Χρήστου , ο οποίος σπούδασε οινοποιός και οινολόγος, ο οποίος αυτόματα αναβάθμισε σημαντικά τα προ’ι’όντα του κτήματος με χρονιά κλειδί το 2015, όπου προκύπτουν οι 3 πρώτες φιάλες με Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη <<Λακωνία>> που φέρουν την ετικέτα <<Αμπελώνες Γιαννόπουλου>>. Η Λευκή Κυδωνίτσα, το Ροζέ Μαυρούδι και το Ερυθρό Μαυρούδι. Γηγενείς ποικιλίες της περιοχής με μικρές στρεμματικά αποδόσεις.Στόχος της οικογένειας Γιαννόπουλου, η ανάδειξη του οινικού χαρακτήρα του κτήματος και του λακωνικού terroir συμμετέχοντας στο καθημερινό μας τραπέζι .

Ακολουθόντας βασικά βήματα για ένα σωστό αποτέλεσμα απο τον Υπεύθυνο Εργαστηρίου Ευάγγελο Χ. Γιαννόπουλο.


Διασφαλίζουμε την καλή υγιεινή κατάσταση των σταφυλιών που θα χρησιμοποιήσουμε για την παραγωγή μούστου, να προέρχονται από υγιές αμπέλι στο οποίο να μην έχουν πρόσφατα (τουλάχιστον ενάμιση μήνα πρίν) χρησιμοποιηθεί ραντίσματα.

Φροντίζουμε πάντα για την απόλυτη καθαριότητα των βαρελιών, των δεξαμενών , των εργαλείων, των υλικών που χρησιμοποιούμε καθώς και των χώρων τοποθέτησής τους. Προτιμούνται τα ανοξείδωτα αντικείμενα ενώ απαγορεύεται η χρήση σιδερένιων ή χάλκινων αντικειμένων (χωνιά, σουρωτήρια, κτλ).

 

Πηγή : http://www.fnl-guide.com/

Μόλις πριν από λίγες ημέρες δημοπρατήθηκε στην Ιαπωνία το ακριβότερο τσαμπί σταφύλι που έχει πωληθεί ποτέ στην Ιστορία του κόσμου.


Η είδηση καλύφθηκε από τα περισσότερα μέσα ως επιφανειακή και πιασάρικη ανακοίνωση για τη δημοπράτηση ενός τσαμπιού σταφυλιών προς 9.800 ευρώ. Αυτά θέλει ο κόσμος για να πει κοίτα τι γίνεται στην Ιαπωνία και εδώ πεινάμε. Κι όμως η είδηση αυτή δεν θα έπρεπε να έχει λαϊκίστικη αντιμετώπιση  αλλά να αποτελεί ένα σημαντικό γαστρονομικό case study για εμάς στην Ελλάδα.

Πηγή botilia.gr


Νέοι άνθρωποι, νέα κρασία, νέα αγαπημένα!

Αν μια λέξη χαρακτηρίζει τους Αμπελώνες Γιαννόπουλου, αυτή είναι το «Νέο». Νέοι άνθρωποι, νέες ιδέες, νέο οινοποιείο, νέα κρασιά. Δεν έχει ιστορία που χάνεται στον χρόνο. Όλα ξεκίνησαν με τον πατέρα του Βαγγέλη, Χρήστο που το 1993 αφιερώνεται στην αμπελοκαλλιέργεια, αφήνοντας πίσω του τις ελιές. Σταδιακά ο αμπελώνας μεγαλώνει. Ο γιός του Βαγγέλης Γιαννόπουλος, οινολόγος και οινοποιός, αναλαμβάνει το 2012 αλλάζοντας επίπεδο στο οινοποιείο.

Τα αμπέλια απλώνονται στην καρδιά της Λακωνίας, στο δημοτικό διαμέρισμα της Ποταμιάς Σπάρτης, και στους πρόποδες του Ταΰγετου. Η διαφορετική σύσταση του εδάφους και οι ιδιαίτερες κλιματολογικές συνθήκες προσδίδουν ενδιαφέρον και πολυπλοκότητα, ενώ καταλυτική είναι η συμμετοχή του ποταμού Γερακάρη που διασχίζει και οριοθετεί την περιοχή, μαλακώνοντας τα ακραία χειμωνιάτικα κρύα.